Ανάλυση τραγούδιου:Street Spitit (Radiohead)

Rows of houses, all bearing down on me
I can feel their blue hands touching me
All these things into position
All these things we'll one day swallow whole
And fade out again!
And fade out...

This machine will, will not communicate
These thoughts and the strain I am under
Be a world child, form a circle
Before we all, go under
And fade out again!
And fade out again...

Cracked eggs, dead birds
Scream as they fight for life
I can feel death, can see its beady eyes
All these things into position
All these things we'll one day swallow whole
And fade out again!
And fade out again...

Oooohh (na na na)
Oooohh (na na na)

Immerse...your soul...in love!!!
Immerse...your soul...in love...


Απλά απίστευτο τραγούδι.Όσοι από εσάς δεν το έχετε ξανακούσει ίσως να μην σας λέει τίποτα.

Σε συζήτηση που είχα τις προάλλες με φίλο μου για το συγκεκριμένο τραγούδι καταλήξαμε σε ένα συμπέρασμα.Όποιος έχει ακούσει λίγες φορές αυτό το τραγούδι τήνει να το συνδυάσει (υποσυνείδητα βέβαια) με την χειρότερη στιγμή της ζωής του.Δεν είναι κάτι που γίνεται σκόπιμα,μάλλον σαν αντανακλάστικο μπορεί να χαρακτηριστεί απέναντι στον μελαγχολικό τόνο και τους επιφανειακά ασύνδετους στίχους.Αυτό έχει ως αποτέλεσμα κάθε φορά που το ακούει να αναγεννιούνται μέσα του τα συναισθήματα που είχε νιώσει εκείνη τη στιγμή.Τουλάχιστον εμείς οι δύο αυτό παθαίνουμε.Αυτή είναι η ομορφιά (και η κατάρα) αυτού του τραγουδιού.Σε κάνει να νιώθεις αδύναμος,μικρός.Βάζω στοίχημα ότι οι περισσότεροι άνθρωποι στο κόσμο εύχονται να μην το είχαν ακούσει ποτε.

Τελοσπάντων,επειδή δεν θεωρώ τον εαυτό μου αρκετά "φιλοσοφημένο" για να σχολιάσω περαιτέρω θέλω να παραθέσω τι έχει πει ο τραγουδιστής των Radiohead,Tom Yorke, για αυτό το τραγούδι:

"Το Street Spirit είναι το πιο αγνό μας τραγούδι,αλλά δεν το έγραψα εγώ...μόνο του γράφτηκε.Εμείς είμαστε απλώς οι αγγελιοφόροι του...οι βιολογικοί του καταλύτες.Ο πυρήνας του είναι ένα απόλυτο μυστήριο για μένα...και (παύση) ξέρεις,δεν θα προσπαθούσα ποτέ να γράψω ποτέ κάτι τόσο απελπισμένο.Όλα τα στενάχωρα τραγούδια μας έχουν κάπου μέσα τους μία αχτίδα λύσης.Το Street Spirit δεν έχει λύση...είναι το σκοτεινό τούνελ χωρίς φως στο τέλος.Αντιπροσωπεύει όλα τα τραγικά συναισθήματα τα οποία πονάνε τόσο πολύ που μόνο ο ήχος της μελωδίας μπορεί να τα ορίσει.Όλοι έχουμε ένα τρόπο να τα βγάζουμε πέρα με αυτό το τραγούδι.Λέγεται αδιαφορία.Τουλάχιστον εγώ αυτό κάνω.Αποσπώ το συναισθηματικό μου "ρανταρ" από το τραγούδι,αλλιώς δεν θα μπορούσα να το παίξω...θα έσπαγα.Θα κατέρρεα επάνω στη σκηνή.Για αυτό οι στίχοι του είναι μίνι-ιστορίες ή οπτικές εικόνες,παρά μία συνοπτική εξήγηση του νοήματός του.Χρησιμοποίησα μία συλλογή εικόνων στην μουσική που πίστευα θα συνόδευαν την συναισθηματικλη ολότητα των στίχων και της μελωδίας.Αυτό εννοούσα με τον στίχο "all these things are one to swallow whole".Εννοούσα την συναισθηματική οντότητα,επειδή δεν θα μπορούσα να αρθρώσω το αίσθημα...θα κατέρρεα.Οι θαυμαστές μας είναι πιο γενναίοι από εμένα αφού αφήνουν το τραγούδι να τους διαπερνάει,ή μάλλον δεν καταλαβαίνουν το τι ακούν.Δεν καταλαβαίνουν ότι το 'Street Spirit' μιλάει για το να κοιτάς τον γαμημένο διάβολο κατευθείαν στα μάτια...και να ξέρεις ότι οτι και να κάνεις ,αυτός θα γελάσει τελευταίος...και είναι η πραγματικότητα...είναι η αλήθεια.ο διάβολος θα γελάσει τελεύταιος σε όλες τις περιπτώσεις χωρίς εξαιρέσεις,και αν άφηνα τον εαυτό μου να το σκεφτεί αύτο για πολύ θα συντριβόμουν.Δεν μπορώ να πιστέψω ότι έχουμε θαυμαστές που μπορούν να παλέψουν συναισθηματικά με αυτό το τραγούδι...γι' αυτό είμαι πεπεισμένος ότι δεν ξέρουν για τι πρόκειται..Για αυτό το παίζουμε πάντα στο τέλος των συναυλιών μας.Με απορροφά,με κάνει να τρέμω,πονάει σαν την κόλαση κάθε φορά που το παίζω,κοιτάζοντας κάτω χιλιάδες κόσμο να χαμογελάει και να χαίρεται,χωρίς να δίνει σημασία στην τραγωδία του νοήματος του.Είναι όπως όταν πας τον σκύλο σου για ευθανασία και κουνάει συνέχεια την ουρά του ως το κτηνίατρο.Κάπως έτσι φαίνονται όλοι,και μου σπαράζει την καρδιά.

Εύχομαι αυτό το τραδούδι να μην είχε διαλέξει εμάς σαν καταλύτες και έτσι δεν το διεκδικώ.Ζητάει πάρα πολλά.Δεν έγραψα εγώ αυτό το τραγούδι..."